معضل زخم پای دیابتی

به طور میانگین هر فرد مبتلا به دیابت حداقل یک‌بار در زندگی خود مبتلا به معضل زخم پای دیابتی می‌شود و برخی از این افراد ناچار به قطع عضو خود می‌شوند. زخم بستر نوعی گسیختگی در ساختار بافت‌های نرم است که منجر به از بین رفتن پیوستگی آن بافت می‌شود.

اگر خود یا عزیزانتان به بیماری دیابت مبتلا هستید و به زخم دیابت دچار شده‌اید احتمالا با جستجوی این سرفصل در مرورگر خود خواستار درمان آن هستید. در ادامه متن با ما همراه باشید تا بهترین روش‌های درمان زخم پای دیابتی را بررسی کنیم.

زخم پای دیابتی

معضل زخم پای دیابتی چگونه به وجود می‌آید؟

شاید برای شما این سوال پیش بیاید که سازوکار به وجود آمدن این زخم‌ها چیست؟ به طور معمول علت اصلی ایجاد این نوع زخم‌ها عدم وجود حس درد در زمینه نوروپاتی است. نوروپاتی به التهاب چند عصب محیطی با یکدیگر می‌گویند که باعث خشک و شکننده شدن پوست می‌شود. از طرفی بدن افراد مبتلا به دیابت زمینه عفونت زخم‌ها را دارد بنابراین تمامی این عوامل دست به دست هم داده و زخم‌های دیابتی را تشکیل می‌دهند. همچنین بافت‌های آسیب‌دیده دیابتی‌ها به علت درگیری عروقی با کمبود خون‌رسانی مواجه شده که ترمیم بافت را با مشکلات جدی همراه می‌کند.

روش‌های پیش‌گیری از  زخم پای دیابتی

افرادی که دیابت دارند و احتمال بروز این بیماری در آن‌ها زیاد است باید با انجام پیش‌گیری‌های مناسب از دچار شدن به معضل زخم پای دیابتی جلوگیری کنند. یکی از مهم‌ترین زوش‌های جلوگیری از این عارضه، تحت فشار قرارندادن نقاطی از پا است که معمولا تحت فشار قرارگرفته‌اند.

روش دوم مراقبت در مقابل سوختگی پا است. از آن‌جایی که افراد مبتلا به دیابت درد را حس نمی‌کنند، مواجهه با وسایل گرمازا گاهی  موجب سوختگی پای این افراد می‌شود که در صورت عدم توجه به آن، زخم به حالت زخم پای دیابتی درمی‌آید.

از طرفی می‌دانید که پوست افراد مبتلا به دیابت میل به خشکی دارد. در صورتی که پوست بیش از حد خشک شود شروع به ترک خوردن می‌کند و بافت خود را از بین می‌برد. برای جلوگیری از این امر باید رطوبت و چربی پاهای بیمار را همیشه در سطح مناسبی نگه داشت.

زخم پای دیابتی

استفاده از سلول‌های بنیادی در درمان زخم پای دیابتی

در عصر حاضر، دانشمندان و متخصصان در زمینه دیابت و زخم‌های آن موفق شده‌اند که با سلول‌درمانی به درمان این عارضه‌های دردناک بپردازند. طی تحقیقاتی که در دانشگاه‌های معتبر کشور انجام شده‌ است، سلول‌های بنیادی اتولوگ که منشا منو کلر خون محیطی دارند، در بهبود زخم پای دیابتی نقش بازی می‌کنند.

سلول‌های بنیادی از روش‌های مختلفی فرآوری می شوند که یکی از این روش‌ها استخراج سلول‌های بنیادی از بافت چربی است. در این روش ابتدا از سلول‌های بنیادی خود بیمار نمونه گرفته می‌شود و این نمونه‌ها در آزمایشگاه کشت می‌شوند. سپس پس از تکثیر به میزان لازم، روی زخم تزریق یا اسپری خواهند شد.

در ادامه به روشی دیگر که برای ترمیم زخم‌های پای دیابتی وجود دارد می‌پردازیم. این روش که از بندناف گرفته می‌شود به دلیل سرشار بودن سلول‌های بنیادی از سایتوکین‌ها روند بهبودی زخم‌ها را تسریع می‌بخشد.

به طور کلی سلول‌های بنیادی که از بندناف یا کیسه آمنیون گرفته می‌شوند، دارای درصد بالایی از سلول‌های فعال هستند که همین امر استفاده از آمنیون را گسترده‌تر کرده است.

 

مراقبت‌های لازم در زمان معضل زخم پای دیابتی

اگر مبتلا به دیابت هستید، احتمالا می‌دانید که حتی یک زخم کوچک قابلیت تبدیل شدن به مشکلی بزرگ را دارد. در افراد مبتلا به دیابت زخم‌ها، خراش‌ها و سوختگی‌ها با سرعت کم‌تری التیام می‌یابند و همچنین احتمال نکروز و عفونت در این افراد بیش‌تر است. در صورتی که فرد دیابتی به زخم پا مبتلا شود و از آن مراقبت‌های لازم را به عمل نیاورد، زخم وخامت پیدا کرده و گاهی پزشکان را مجبور به قطع عضو می‌کند. در ادامه به بررسی چند نوع از این مراقبت‌ها خواهیم پرداخت.

زخم پای دیابتی

زخم‌های خود را تمیز نگه دارید

مهم‌ترین عاملی که عفونت را در زخم‌ها به وجود می‌آورد آلودگی است. برای تمیز کردن زخم‌های خود در ابتدا آن‌ها را با آب شستشو دهید. با این کار آلودگی و باکتری‌ها را از زخم خود پاک می‌کنید.

به یاد داشته باشید که برای شستن زخم دیابتی از آب سرد و صابون ملایم استفاده کرده و پس از شستشو، زخم را با حوله‌ای تمیز به آرامی پاک کنید که خشک شود.

از نزدیک‌ترین داروخانه، کرم‌های ضدعفونی‌کننده تهیه کنید و با پانسمان کرم‌ها را روی زخم خود بانداژ کنید. این پانسمان باید روزی 2 الی 3 بار تعویض شود.

به یاد داشته باشید که حتی اگر زخم شما کوچک باشد، نیاز به بررسی مکرر آن دارید. به رنگ و التهاب زخم توجه کنید و در صورت مشاهده هرگونه نشانه‌ از عفونت یا بروز زخم پای دیابتی، با پزشک خود تماس بگیرید.

برای جلوگیری از بروز معضل زخم پای دیابتی قند خون خود را کنترل کنید

احتمال عفونت زخم با میزان قند خون رابطه مستقیم دارد. هرچه قندخون شما بالاتر باشد، زخم شما دیرتر التیام می‌یابد و احتمال عفونی‌شدن آن بیش‌تر خاوهد بود.

روزانه به پیاده‌روی بروید و صبح‌ها ناشتا قند خون خود را اندازه بگیرید. اگر به کنترل قند خون خود بپردازید طولی نمی‌کشد که زخم شما التیام ‌یابد.

عسل را فراموش نکنید

شاید بپرسید عسل چه تاثیری در التیام زخم‌ها دارد؟ ما به شما جواب را خواهیم داد. عسل خاصیت مرطوب‌کنندگی فراوانی دارد که این رطوبت عاملی مهم در التیام زخم‌ها است.

همچنین عسل به کاهش التهاب زخم‌ها کمک می‌کند و در زمان کوتاهی زخم‌های ملتهب را فرو می‌نشاند. به یاد داشته باشید قبل از استفاده از عسل محل زخم را به خوبی شستشو دهید.

زخم پای دیابتی

خلاصه

معضل زخم پای دیابتی چالشی است که 15% از مبتلایان به دیابت به طور سالانه به آن دچار می‌شوند. اما چه عاملی باعث به وجود آمدن این عارضه می‌شود؟ در مقاله‌ای که به شما ارائه دادیم به بررسی عوامل ایجادکننده آن پرداختیم؛  دلایل بروز این عارضه را برشمردیم و راه‌های پیش‌گیری از زخم پای دیابتی را بیان کردیم.

در ادامه تاثیر سلول‌درمانی بنیادی روی این نوع از زخم ها را بررسی کردیم و گفتیم که با استفاده از سلول‌های بنیادی بالغ و جنینی چگونه قادر به درمان زخم پای دیابتی خواهیم بود.

در نهایت روش‌های مراقبت از زخم دیابتی را هنگام بروز آن برای شما عزیزان بیان کردیم. امیدواریم که به پاسخ سوالات خود در این زمینه رسیده باشید. ممنون که ما را همراهی کردید

, ,
نوشتهٔ پیشین
بیماری ساییدگی زانو
نوشتهٔ بعدی
زخم‌ های بسته و باز

پست های مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست