شیوه‌های نوین درمانی تا چه حد در مجامع پزشکی مورد قبول هستند؟

تأیید شیوه‌های نوین درمانی چندان ساده به نظر نمی‌رسد. درواقع از زمانی که یک فرضیه جرقه می‌خورد تا زمانی که به یک نظریه تبدیل شود، راه درازی وجود دارد. علم از گذشته تاکنون شاهد پستی و بلندی‌های بسیاری بوده با این حال هرگز در مسیر پیشرفت توقفی نداشته است.

هر روز شاهد راهکارهای درمانی جدید و نوینی هستیم که گاهی تأیید و گاهی نیز رد می‌شوند. درواقع همین فرضیه‌ها منجر به پیشرفت چشمگیر علم شده‌اند. اما آیا این راهکارهای درمانی مورد تأیید مجامع پزشکی قرار می‌گیرند؟

اصلاً تا چه حد می‌توان به این راهکارها اعتماد کرد؟ ما مزایا و خطرات انتخاب شیوه‌های نوین درمانی را در اختیار شما قرار می‌دهیم. درنهایت نیز تصمیم‌گیر‌ی در رابطه با این راهکارهای جدید را برعهده شما قرار می‌دهیم.

چگونه شیوه‌های نوین درمانی ارزیابی میشوند؟

پیش از پرداختن به موضوع قابل قبول بودن راهکارهای درمانی جدید بهتر است نگاهی به پروسه تأیید آنها داشته باشیم. تأیید یک شیوه درمانی شامل مراحل متعددی می‌شود که در ادامه هر یک را توضیح می‌دهیم.

فاز اول: کشف و تحقیقات

هنگامی که یک ایده به عنوان راهکاری درمانی ارائه می‌شود، باید به دقت مورد ارزیابی قرار گیرد. تمام جوانب راهکار شامل نحوه عملکرد، عوارض جانبی، ریسک انتخاب آن و مواردی از این قبیل باید مورد به مورد ارزیابی شوند.

این مرحله از اهمیت بالایی برخوردار است؛ چرا‌که کوچک‌ترین سهل‌انگاری در این گام منجر به خطر افتادن پروسه کلی می‌شود.

فاز دوم: تحقیقات پیش بالینی

هنگامی که شیوه‌های نوین درمانی به دقت ارزیابی شدند و از مرحله تحقیقات سربلند بیرون آمدند، نوبت به بررسی عملکرد آنها در بدن موجودات زنده می‌رسد. در این مرحله تحقیقات بیشتر به منظور درک میزان ریسک این روش‌ها در بدن موجودات زنده صورت می‌گیرد.

تحقیقات پیش بالینی خود به دودسته جداگانه تقسیم می‌شود: ارزیابی در بدن موجودات زنده و ارزیابی در سلول‌های زنده. اما تفاوت میان این روش چیست؟ تحقیقات in vitro (درون سلول زنده) به پژوهش در محیط آزمایشگاه و خارج از ارگانیسم زنده اشاره دارد. در‌حالی‌که در تحقیقات in vivo پژوهش‌ها در بدن یک موجود زنده صورت می‌گیرد. نتیجه حاصل از این آزمایشات به ما در درک میزان سمیت و خطراتی که ممکن است ما را تهدید کند، کمک خواهد کرد.

فاز سوم: تحقیقات بالینی

تحقیقات بالینی فاز سوم ارزیابی شیوه های نوین درمانی

 

بعد از اینکه شیوه‌های نوین درمانی از نظر ایمنی روی بدن انسان تأیید شدند، نوبت به کشف راه‌های ارتباطی این راهکارها با بدن انسان می‌رسد. این پروسه خود به تنهایی نیاز به بررسی پروتکل‌های متعددی دارد. از جمله فاکتورهایی که در طول این فرایند باید مشخص شوند، شامل موارد زیر می‌شود:

  • تعیین افرادی که امکان شرکت در این فرایند را دارند؛
  • تعیین طول پروسه تحقیق و پژوهش؛
  • تعیین خطرات و ریسک‌های احتمالی.

همه این اطلاعات باید بارها مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرند و درنهایت تحقیقات بالینی آغاز شوند.

چنانچه شیوه درمانی از هر سه فاز سربلند بیرون آید، این راهکار قبول شده و نوبت به تأیید آن توسط سازمان‌های دارویی، بهداشتی و مجامع پزشکی می‌رسد.

چرا تأیید شیوه‌های نوین درمانی توسط مجامع پزشکی حائز اهمیت است؟

از آنجا علم پزشکی با جان و سلامت انسان‌ها سروکار دارد، پروتکل‌های خاصی برای تأیید آنها در نظر گرفته می‌شود. کوچک‌ترین سهل‌انگاری در تعیین فرمول و ارزیابی ریسک‌ها منجر به آسیب‌های جبران‌ناپذیری می‌شود.

البته تأیید یک راهکار درمانی نیز به معنای مناسب بودن آن برای همه افراد جامعه نیست. به همین خاطر است که راهکارهای درمانی باید از همه جوانب بررسی شوند. با رعایت این دستورالعمل‌ها دیگر جای نگرانی بابت درخطر قرار گرفتن افراد جامعه باقی نمی‌ماند.

شیوه‌های نوین درمانی تا چه حد مورد تأیید مجامع پزشکی هستند؟

شیوه‌های نوین درمانی تا چه حد مورد تأیید مجامع پزشکی هستند؟

 

مجامع پزشکی نیز مانند هر سازمان دیگری پروتکل‌های مخصوص به خود را برای تأیید راهکارهای جدید دارند. هنگامی که مجامع پزشکی یک راهکار درمانی جدید را تأیید می‌کنند، اعتماد مردم نسبت به آن راهکار بیشتر می‌شود. به همین خاطر قوانین سخت‌گیرانه در این خصوص تعیین شده‌اند.

بسیاری از راهکارهای جدید تحولی شگرف در علم پزشکی محسوب می‌شوند. با این حال مخالفت‌های بی‌شماری نیز به چشم می‌خورد. شاید بیان یک مثال به درک بهتر این مسئله کمک کند. هنگامی که نخستین بار ایده ضدعفونی کردن دست‌ها پیش از عمل جراحی مطرح شد با مخالفان بی‌شماری مواجه شد. حتی بسیاری از پزشکان آن دوره این ایده را نادرست تلقی می‌کردند. با این حال این راهکار منجر به کاهش چشمگیر مرگ‌و‌میر در اثر عفونت‌های پس از جراحی شد.

بنابراین عدم تأیید یک شیوه به معنای غیرکاربردی بودن آن نیست. شاید نیاز باشد که تحقیقات گسترده‌تری در خصوص راهکارهای پیشنهادی صورت بگیرد.

آیا تأیید شیوه‌های نوین درمانی پروسه طولانی‌مدتی است؟

آیا تأیید شیوه‌های نوین درمانی پروسه طولانی‌مدتی است؟

 

اگرچه ناامیدکننده به نظر می‌رسد، اما پروسه تأیید هر راهکار درمانی طولانی و پرتنش است. این پروسه زمانی طولانی‌تر به نظر می‌رسد که عده‌ای نیز منتظر نتایج حاصل از این راهکار باشند. شاید این موضوع را همه ما در خصوص کشف واکسن کرونا تجربه کرده باشیم.

با این حال همه پروتکل‌های تعیین‌شده در راستای حفظ سلامت جامعه هستند. اطمینان از ایمنی و اثربخشی هر راهکار ضروری است و برای پی بردن به اطلاعات دقیق نیاز به آزمایشات گسترده‌ای وجود دارد.

به همین خاطر است که پروسه تأیید این راهکارها طولانی‌مدت است و به کفش‌های آهنین نیاز دارد.

شیوه‌های درمانی جدید و تحول دنیای پزشکی

هنگامی که صحبت از پیدا کردن راهکارهای درمانی جدید می‌شود، عده‌ای خوشحال و عده‌ای نگران می‌شوند. البته جامعه به هر دو گروه افراد امیدوار و افراد بدبین نیاز دارد. تأیید هر راهکار درمانی فرآیندهای مختص به خود را دارد.

تنها با انجام تمامی این مراحل است که می‌توان به یک شیوه درمانی جدید اعتماد کرد. حفظ سلامت افراد جامعه و کمک به ارتقای آن از اهمیت بالایی برخوردار است. در این راستا نیز محققان و پزشکان تمام تلاش، تیزبینی و دقت خود را به کار گرفته‌اند.

بدین ترتیب نگرانی این افراد منجر به اتقا سلامت جامعه می‌شود و علم نیز روز‌به‌روز پیشرفت می‌کند.

 

نوشتهٔ پیشین
درمان ضایعه نخاعی به وسیله سلول های بنیادین
نوشتهٔ بعدی
آیا سلول های بنیادی می‌توانند اختلالات ناشناخته‌ای مثل اوتیزم را هم درمان کنند؟

پست های مرتبط

نتیجه‌ای پیدا نشد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست