بیماری‌های خود ایمنی چطور ایجاد می‌شوند و راه حل درمانی دارند؟

بیماری‌های خود ایمنی در اثر تشخیص اشتباه سیستم ایمنی بدن ایجاد می‌شوند. در واقع سیستم ایمنی بدن سلول‌های خود را به عنوان سلول‌های خارجی شناسایی کرده و به آن‌ها حمله می‌کند. در این زمان بدن دچار بیماری خود ایمنی خواهد شد.

اما چگونه سیستم ایمنی به سلول‌های خود آسیب می‌زند؟ چرا سیستم ایمنی دچار چنین اشتباهی می‌شود؟ آیا راهی برای درمان این بیماری وجود دارد؟ در مقاله پیش رو تمامی این سؤال‌ها پاسخ داده خواهد شد. بنابراین با ما تا انتهای این متن همراه باشید و پاسخ سؤال‌های خود را پیدا کنید.

بیماری‌های خود ایمنی به چه بیماری‌هایی گفته می‌شود؟

 

بیماری‌های خود ایمنی به چه بیماری‌هایی گفته می‌شود؟

در این قبیل بیماری‌ها سیستم ایمنی بدن به اشتباه به سلول‌های بدن حمله می‌کند. سیستم ایمنی معمولا از بدن در برابر میکروب‌ها مانند باکتری‌ها و ویروس‌ها محافظت می‌کند. در واقع زمانی که میکروب‌ها به بدن حمله می‌کنند، سیستم ایمنی لشکری از هسته‌های جنگنده را به مقابله با آن‌ها می‌فرستد.

حتما این سؤال برای شما پیش آمده که چرا باید سیستم ایمنی به سلول‌های خود بدن حمله کند؟ معمولا سیستم ایمنی تفاوت میان سلول‌های خارجی و سلول‌های بدن را تشخیص می‌دهد. اما در بدن افراد مبتلا به بیماری خود ایمنی، سیستم ایمنی بخشی از بدن را به عنوان سلول‌های خارجی اشتباه می‌گیرد.

سپس پروتئین‌هایی به نام اتوآنتی بادی آزاد می‌کند که این پروتئین‌ها موجب تخریب سلول‌های سالم خواهند شد. برخی از بیماری‌های خود ایمنی تنها یکی از اعضای بدن را هدف قرار می‌دهند. این در حالی است که برخی دیگر به قسمت‌های مختلف بدن آسیب می‌رسانند.

به عنوان مثال، دیابت نوع 1 تنها به پانکراس آسیب می‌زند. اما بیماری‌هایی مانند لوپوس تمام قسمت‌های بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

چرا سیستم ایمنی به سلول‌های بدن حمله می‌کند؟

پزشکان و محققان به طور دقیق نمی‌دانند که چه عواملی منجر به اختلال در عملکرد سیستم ایمنی بدن می‌شود. این روزها درصد ابتلا به این بیماری‌ها در حال افزایش است. از این رو محققان گمان می‌کنند عوامل محیطی در این مسئله دخالت دارد. به عنوان مثال قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی و حلال‌ها یا عفونت‌ها تاثیرگذار است.

علاوه‌بر‌این رژیم غذایی نیز یکی از عوامل مشکوک در ابتلا به این بیماری‌ها محسوب می‌شود. از آن جایی که خوردن غذاهای پرجرب و پرقند منجر به ایجاد التهاب می‌شود، پاسخ‌های خود ایمنی را به دنبال خواهد داشت.

همچنین مطالعه‌ای در سال 2015 انجام شد که در این مطالعه بر فرضیه بهداشت و تاثیر آن در بروز این بیماری‌ها تمرکز داشت. در نتیجه این مطالعه مشخص شد که امروزه کودکان به دلیل واکسن و ضدعفونی کننده‌ها به اندازه گذشته در معرض میکروب‌ها نیستند.

شاید برای شما هم جالب باشد که به دلیل عدم مواجهه با میکروب‌ها، سیستم ایمنی بدن آن‌ها در برابر مواد بی‌ضرر واکنش‌های شدیدی از خود نشان می‌دهد. از‌این‌رو احتمال ابتلا به بیماری‌های خود ایمنی در آن‌ها افزایش می‌یابد. به‌طور کلی این موارد تنها فرضیه هستند و تنها ممکن است در بروز این بیماری‌ها نقش داشته باشند.

چرا سیستم ایمنی به سلول‌های بدن حمله می‌کند؟

 

بیماری‌های خود ایمنی و علائم آن

شاید برای شما جالب باشد که علائم اولیه بسیاری از این بیماری‌ها شبیه به یکدیگر هستند. این علائم شامل موارد زیر می‌شوند:

  • خستگی؛
  • احساس درد در عضلات؛
  • تورم و قرمزی؛
  • تب درجه پایین؛
  • عدم تمرکز؛
  • ریزش مو؛
  • بی‌حسی.

همچنین اگر از قبل بیماری‌های دیگری نیز داشته باشید، علائم این بیماری در شما متفاوت خواهد بود. این علائم با بهبود بیمار از بین خواهند رفت. اما در صورت مشاهده این علائم آن‌ها را جدی گرفته و به پزشک مراجعه کنید.

بیماری‌های خود ایمنی و علائم آن

 

چگونه بیماری‌های خود ایمنی درمان می‌شوند؟

این بیماری‌ها درمان نمی‌شوند اما با روش‌های مختلف امکان کنترل پاسخ خود ایمنی بدن وجود دارد. با کنترل پاسخ خود ایمنی بیش از حد فعال، التهاب و درد ناشی از آن کاهش می‌یابد. اما داروهایی که جهت درمان این بیماری‌ها استفاده می‌شوند، چیست؟

معمولا داروهای زیر را جهت کنترل این بیماری‌ها تجویز می‌کنند:

  • داروهای ضد التهاب و غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن؛
  • داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی.

همچنین پزشکان داروهایی را به منظور تسکین درد، تورم و خستگی نیز تجویز می‌کنند. جالب است بدانید که داشتن رژیم غذایی متعادل و ورزش منظم نیز در درمان بیماری‌های خود ایمنی تاثیر دارد. به طور کلی درمان این بیماری‌ها مبنی بر کاهش التهاب و پاسخ ایمنی بیش فعال است. از این رو داروهایی تجویز می‌شود که در این راستا عمل کنند. با بهبود بیماران علائم بیماری نیز کاهش خواهد یافت.

چگونه بیماری‌های خود ایمنی درمان می‌شوند؟

 

چه کسانی در معرض ابتلا به بیماری‌های خود ایمنی هستند؟

احتمال ابتلا به این بیماری برای هر کسی وجود دارد اما برخی افراد بیشتر در معرض خطر این بیماری هستند. به موارد زیر توجه کنید:

  • زنان در سنین باروری: همان‌طور‌که گفته شد، خانم‌ها بیش از آقایان در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند. این احتمال از سال‌های اول باروری آن‌ها شروع می‌شود.
  • افرادی که سابقه خانوادگی دارند: افرادی که یکی از نزدیکان آن‌ها به این بیماری مبتلا شده‌اند، در معرض خطر بیشتری هستند. به ارث بردن ژن‌های خاص احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد.
  • افرادی از نژادهای خاص: این بیماری‌ها در گروه‌های خاصی از افراد بیشتر دیده شده است. به عنوان مثال دیابت نوع 1 بیشتر در سفیدپوستان دیده می‌شود یا بیماری لوپوس برای آمریکایی‌ها و آفریقایی‌ها شدیدتر است.

با برخی از بیماری‌های خود ایمنی آشنا شویم!

بیش از 80 بیماری خود ایمنی وجود دارد که قصد داریم برخی از آن‌ها را نام ببریم.

  • دیابت نوع یک؛
  • روماتیسم فصلی؛
  • پسوریازیس؛
  • ام اس؛
  • لوپوس؛
  • بیماری التهابی روده؛
  • بیماری آدیسون؛
  • تیروئیدیت هاشیموتو؛
  • میاستنی گراویس؛
  • التهاب رگ؛
  • کم‌خونی پرنیشیوز؛
  • بیماری سلیاک.

کلام آخر

تا به امروز بیش از 80 نوع بیماری خود ایمنی کشف شده است. اغلب علائم این بیماری‌ها با یکدیگر همپوشانی دارند؛ از این رو تشخیص آن‌ها دشوار خواهد بود. بیماری‌های خود ایمنی درمان مشخصی ندارند. اما داروهایی جهت کنترل این بیماری‌ها وجود دارد که استفاده از آن‌ها منجر به کاهش علائم بیماری خواهد شد.

نوشتهٔ پیشین
هر چه باید در رابطه با بیماری اسکلروز چندگانه یا همان ام اس بدانید
نوشتهٔ بعدی
آیا استفاده از سلول‌های بنیادی و روش‌های درمانی مبتنی بر این سلول‌ها سرطان زا هستند؟

پست های مرتبط

نتیجه‌ای پیدا نشد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست